Łunateraz
Zeu4.png
Nazwy
ni. Aore, nowoang. Luneterres
Charakterystyka orbitalna
Średnia odległość od Zeusoles 141 500 000 km
Obwód orbity 889 000 000 km
Mimośród 0,02
Peryapsis 138 670 000 km
Apoapsis 144 330 000 km
Rok gwiazdowy 331,719 d
Średnia prędkość orbitalna 31,021 km/s
Maks. prędkość 31,647 km/s
Min. prędkość 30,406 km/s
Nachylenie orbity
względem ekliptyki
{{{inklinacja}}}
Satelity naturalne 2 (Athun i Kerbik)
Charakterystyka fizyczna
Średnica równikowa {{{średnica równikowa}}}
Średnica biegunowa {{{średnica biegunowa}}}
Spłaszczenie {{{spłaszczenie}}}
Obwód na równiku {{{równik}}}
Powierzchnia {{{powierzchnia}}}
Objętość {{{objętość}}}
Masa {{{masa}}}
Gęstość {{{gęstość}}}
Przyspieszenie grawitacyjne {{{grawitacja}}}
Prędkość ucieczki {{{prędkość ucieczki}}}
Średnia prędkość kołowa {{{średnia prędkość kołowa}}}
Nachylenie równika
względem płaszczyzny orbity
{{{inklinacja względem orbity}}}
Deklinacja {{{deklinacja}}}
Albedo 0,26
Temperatura powierzchni od -60 do +40 °C
Ciśnienie atmosferyczne
na poziomie morza
{{{ciśnienie}}}
Skład atmosfery
Skład atmosfery{{{atmo1}}} {{{atmo2}}}
Aoregrafia
Liczba kontynentów 4
Liczba państw 67 (w roku 2517)

Symbol planety wg ziemskiej astronomii.

Zachód słońca na Łunateraz.

Mapa Aore.

Łunateraz (ni. Aore 1A.png1O.png1R.png1e.png) - planeta w świecie 780 krążąca dokoła gwiazdy Zeusoles. Posiada dwa księżyce: Athun (ni. Aftufn) i Kerbik (ni. Mati fdefei).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Łunateraz (daw. lunatera) została nadana podczas pierwszej podróży Ziemian do świata 780 za pomocą tuneli metawersalnych w 2501. Wówczas ich statki wylądowały na księżycu Athun podczas zachodu planety widzianej jako księżyc jak ziemia. Przez kolejne 13 lat trwała stabilizacja tuneli, aby możliwa była ponowna podróż.

W 2514 Ziemianie ponownie dotarli do systemu gwiezdnego Zeusoles (nazwa wówczas nadana jako tymczasowa), ale znaleźli się wówczas zbyt daleko od Łunateraz. Łączność z Łunateraz uzyskano dopiero w 2516, gdy odebrano zakodowany sygnał wideo.

28 lutego 2517 pierwsi ludzie z Układu Słonecznego wylądowali na Łunateraz.

Mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Główny artykuł: Łunateranie

W momencie odkrycia Łunateraz poziom technologiczny był zbliżony do ziemskiego z końca XX w.

Odkrycie Łunateraz przez ludzkość spowodowała masę konfliktów moralnych i politycznych. W 2532 zawarto umowę o równorzędności praw ludzi i Łunaterran względem prawa[1]. Kościół mimo to zabrania udzielania Łunaterranom sakramentów.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Ląd na Łunateraz dzieli się na 4 duże kontynenty + 2 wiecznie zamarznięte obszary podbiegunowe[2].

Zaćmienia[edytuj | edytuj kod]

Tranzyt Kerbika na tarczy słonecznej Zeusoles (widziany ze wschodniej Gafzi).

Tranzyt Athun na tarczy słonecznej Zeusoles (widziany z północnej Antaryki).

Symbol Athun

Symbol Kerbik

Ziemia Aore
słońce 31-32' 33-34'
księżyc 1 28-33' 21-22'
księżyc 2 - 16-17'

Ze względu na różnice w widomych wielkościach kątowych Zeusoles i księżyców, na Łunateraz występują tylko zaćmienia obrączkowe-tranzytowe. Ponadto są one niezwykle rzadkie ze względu na nachylenie orbit.

Pierwsze po kontakcie zaćmienie księżyca Mati fdefei nastąpiło 21 marca (całkowite), a księżyca Aftun - 5 września 2517 (częściowe).

Pierwsze po kontakcie tranzyty Mati fdefei nastąpiły 26 marca 2517 (niewidoczny z Malubety) i 22 lutego 2518 (widoczny w południowej Malubecie[3]), a księżyca Athun - 5 sierpnia 2518 (widoczny w północnej Antaryce).

Księżyce[edytuj | edytuj kod]

Athun (ni. Aftun 1A.png1f.png1T.png1U.png1n.png) jest naturalnym satelitą podobnym do księżyca. Ma promień ok. 1350 km i krąży po orbicie w odległości 415 000 km. Podobnie jak Księżyc ma fazy i wywołuje pływy.

Kerbik (ni. Mati fdefei 1M.png1T.png1I.png 1f.png1D.png1e.png1F.png1e.png1I.png - czarny księżyc) jest o wiele mniejszy. Ma promień ok. 450 km i krąży po orbicie w odległości 160 000 km. Ma niskie albedo, stąd nazwa. Odpowiada za efekt tęczy księżycowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od tego czasu Łunaterran przebywających na Ziemi chronią konwencje o prawach człowieka.
  2. Na skutek ostrzegania przez Ziemian w odpowiednim czasie podjęto środki ochrony przyrody, które zapobiegły degradacji środowiska.
  3. Mardaria, Ladyria, południowa Kotia, zachodnia Lgalandia; obszary równikowe.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.