Al-Dar
Aldar flag2.gif
Motto: Niech dzieci Ziemi i bogowie wiedzą, że tu stoi Miasto.
Język urzędowy: veltang
Stolica Şingai Kres
Ustrój Republika federalna
Władza Parlament Al-Dar
Powierzchnia ok. 16 500 km²
Ludność ok. 12 000 000
Waluta Kon
Rok powstania 0
Hymn Tu stoi Miasto

Al-Dar, inaczej zwane Miastem, jest państwem-miastem na północnym wybrzeżu Seleny i największą metropolią w Jawie. Mieszkańcy Miasta posiadają własne obywatelstwo i walutę. Od Miasta politycznie i ekonomicznie uzależniona jest Selena Północna, która oficjalnie stanowi jednak osobne państwo. Na czele miasta stoi Parlament, ale każda z dzielnic podlega niezależnej władzy, za wyjątkiem terytoriów zewnętrznych, będących bezpośrednio pod władzą Parlamentu.

Przez Miasto biegną trzy rzeki, Blizna, Błyskawica, oraz powstała z ich połączenia Jednia (lub Aira). Rzeki te, obok południowych murów miasta, stanowią naturalne granice pomiędzy niektórymi dzielnicami.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość obywateli miasta stanowią Ronanie, drugą co do wielkości grupą są Belanie, a następnie Nissajowie i Kuani. Gerajom i Nalakuanom zdarza się żyć w mieście, ale ich społeczności nigdy nie osiągnęły znaczących rozmiarów.

Z uwagi na zróżnicowanie etniczne, w Mieście istnieje obok siebie wiele religii i obyczajów. Zdarzają się też konflikty rasowe. Wiele dzielnic jest zamieszkiwana w znaczącej większości przez określoną rasę, co w szczególności widać po Trójkącie Wschodnim (Nissajowie) oraz lasach, Białym i Marmurowym (Kuani).

Władza[edytuj | edytuj kod]

Na czele Miasta stoi Parlament, w którym zasiadają członkowie wybranych partii politycznych. Wewnątrz parlamentu tworzony jest rząd, którego reprezentantem jest kanclerz. Od końca siódmego wieku, wybory w Al-Dar są powszechne, historycznie jednak obowiązywały m.in. cenzus majątkowy, zaś kobiety i przedstawiciele niektórych ras nie mieli prawa głosu. Sam Parlament, jako instytucja, powstał na przełomie pierwszego i drugiego wieku od założenia Miasta.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Al-Dar

Miasto oficjalnie dzieli się na szesnaście dzielnic (w veltangu dakum), z których każda posiada niezależną władzę, z wyłączeniem terytoriów zewnętrznych. Migracje pomiędzy dzielnicami nie należą do rzadkości. Prawa i zwyczaje określonych dzielnic często znacząco różnią się od siebie ze względów rasowych i kulturowych.

Poniżej znajduje się wykaz i opis dzielnic Al-Dar, zaczynając od północy.

Delta[edytuj | edytuj kod]

Północna dzielnica portowa i centrum handlu morskiego. Dzielnicę to zamieszkują w większości Belanie.

Dzielnica uniwersytecka[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica mieszcząca placówki Uniwersytetu Miejskiego, ale obejmująca też okoliczne osiedla i świątynie. Dzielnica ta nie ogranicza się więc do samego uniwersytetu, ale podlega władzom uniwersyteckim. Uniwersytet Miejski jest największą, ale też jedną z wielu innych centrów wyższej edukacji w Al-Dar.

Pola Północne[edytuj | edytuj kod]

Dawne pola rolnicze, a obecnie dzielnica w dużej części przemysłowa. Mieszczą się tu też mieszkania i pałacyki belańskiej artystokracji.

Biały Las[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica Belan i Kuanów, podlegająca obecnie sporym przemianom na skutek industrializacji.

Dzielnica kupiecka[edytuj | edytuj kod]

Jak sama nazwa wskazuje, dzielnica przede wszystkim handlowa, i jedna ze starszych dzielnic miasta.

Wybrzeże[edytuj | edytuj kod]

Uznawana za jedną z najlepiej zadbanych dzielnic, Wybrzeże jest centrum odpoczynku i rekreacji, ale też stanowi mieszkanie tysięcy Ronanów i Belanów. Jego wschodnia i południowa część mieści też spore zakłady przemysłowa, skoncentrowane wokół Kanału Miejskiego i tym samym granicy z dzielnicą mankarów.

Stare miasto[edytuj | edytuj kod]

Stara dzielnica z rynkiem otoczonym najstarszymi domami i kamienicami, bardzo często wiązana z działalnością artystyczną.

Wysokie Serce

Wysokie Serce[edytuj | edytuj kod]

Najstarsza dzielnica Al-Dar i zarazem jego symbol. Dzielnica ta jest otoczonym dawnym murem placem z przylegającymi do muru placówkami i mieszkaniami, w którego centrum znajduje się tytyłowe Wysokie Serce (w veltangu Şingai Kres) - olbrzymia wieża o podstawie koła, wznosząca się na kilkaset metrów, rozbudowywana przez różne epoki i łączaca wiele stylów architektonicznych, do której przylegają podniebnymi mostami szpiczaste wieże, z których niektóre znajdują się na terytorium dzielnicy, a niektóre wychodzą poza nią.

Wysokie Serce jest dzielnicą zamkniętą, do której wstęp podlega ścisłej kontroli. Większość z mieszkańców to obecni lub byli członkowie Parlamentu, ale obok nich mieszka tu też część bogatszej populacji Miasta.

Dzielnica mankarów[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica kontrolowana w pełni przez organizację Manke-Czelu i kierująca się jej prawami. Jest to też najbardziej rozwinięta przemysłowo dzielnica, a co za tym idzie, najbardziej zanieczyszczona. To tutaj w Mieście powstały pierwsze fabryki golemów, sterowców i żyrokopterów, a także tu po raz pierwszy wykorzystano telegram. Przez mieszkańców Miasta czasem nazywana Mankum ("Maszynownią").

Pola Południowe[edytuj | edytuj kod]

W odróżnieniu od Pół Północnych, Pola Południowe pozostają dzielnicą rolniczą i ewentualnym "spichlerzem" Miasta w razie problemów z dostępem do żywnośći z innych źródeł.

Trójkąt Zachodni[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica slumsów. Nazwa "Trójkąt" wzięła się z trzech boków wyznaczanych przez rzeki Ranę i Błyskawicę oraz mury miasta. Trójkąt Zachodni obejmuje większą część Trójkąta, z wyłączeniem dzielnicy Nissajów (czyli Trójkąta Wschodniego).

Trójkąt Zachodni słynie z najwyższego w całym Mieście współczynnika biedy, bezrobocia i przestępczości. Kolejni zarządcy dzielnicy oraz sam Parlament próbowali poprawić sytuację różnymi sposobami, ale zwykle bez większych skutków. Na chwilę obecną, Trójkąt Zachodni jest dzielnicą policyjną, w której dodatkowo panuje kontrowersyjna i zgodna z jawańskimi odpowiednikami koncepcji maltuzjańskiej "polityka dwóch dzieci". Urodzonym i mieszkającym w Trójkącie Zachodnim obywatelom Miasta jest zwykle bardzo trudno zmienić miejsce zamieszkania lub znaleźć pracę w innej dzielnicy.

Trójkąt Wschodni[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica Nissajów, która bezpośrednio graniczy ze slumsami, i sama też nie należy do najlepszych, co dodatkowo pogarsza napływ imigrantów z zachodu (ostatnio przez to, że Trójkąta Zachodniego nie dotyczy polityka ograniczania rodziny). Mimo tego, sytuacja uznawana jest za ogólnie lepszą niż w dzielnicy zachodniej, a wiele rdzennych Nissajów wspomaga rozwój kultury i edukacji (na terenie tej dzielnicy znajduję się m.in. Uniwersytet Południowy).

Marmurowy Las[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica po drugiej stronie Gór Burzowych, zamieszkiwana przez Kuanów i mieszcząca ich święte lasy oraz ogrody. Rdzenni mieszkańcy odnoszą się z niechęcią lub nawet nienawiścią do obcych oraz prób wprowadzania postępu przemysłowego do tej dzielnicy. Większość z nich jest wyznawcami panteistycznej bogini zwanej Matką.

Przedmurze[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica kupiecka rozciągająca się pod murami Miasta. Z uwagi na duży przepływ turystów, kwitnie tu też złodziejstwo.

Pola zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Największa i najlepiej rozwinięta dzielnica rolnicza, rozciągająca się na południe od Przedmurza i do samej granicy terytorium Miasta z Seleną Północną. Przez nią biegnie też kolej transseleńska.

Terytoria zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

"Dzielnica" obejmująca wszystkie instytucje i placówki Miasta na terenie Seleny (najczęściej komunikacyjne i wojskowe), które znajdują się poza jego terytorium. Obok nich, na terenie Seleny funkcjonują też placówki mankarów, ale są one uznawane za bezpośrednią własność organizacji Manke-Czelu, nie zaś Al-Dar.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.