Conlang Wiki
Advertisement

Asymilacja jest procesem fonetycznym, w którym głoska zmienia się pod wpływem głoski następującej w jej bezpośrednim sąsiedztwie.

Asymilację można podzielić na antycypację (asymilację regresywną), w którym głoska upodabnia się pod głoski następującej po niej, i persewerację (asymilację progresywną), w której następująca głoska upodabnia się do poprzedzającej.

Inny możliwy podział to cechy, które ulegają asymilacji - np. asymilacja dźwięczności, miejsca albo sposobu artykulacji.

Przykłady asymilacji:

  • W polskim najpowszechniejsza jest asymilacja dźwięczności - spógłoski zwarte i szczelinowe (obstruenty) ulegają ubezdźwięcznieniu przed obstruentami bezdźwięcznymi i udźwięcznieniu przed dźwięcznymi, np. słowo /swɔvɔ/ i słówko /swufkɔ/ - przykład asymilacji regresywna. Historyczne /v/ ulega też asymilacji progresywnej, np. swój /sfuj/.
  • W językach indoeuropejskich (także w polskim w przypadku samogłosek nosowych realizowanych jako samogłoska+spółgłoska nosowa) częsta jest asymilacja miejsca artykulacji spółgłosek nosowych do następujących po nich zwartych, np. łacińskie in+perfectus > imperfectus.
  • Przykładem zupełnie innej asymilacji może być asymilacja sposobu artykulacji, np. w języku inuktitut (inuickim) spółgłoski zwarte zmieniają się w nosowe przed innymi nosowymi, ale zachowują miejsce artykulacji: inuk+mut > inuŋmut.
Advertisement