Conlang Wiki
Advertisement

Dom ludowy - wiatycka koncepcja polityczna, wywodząca się z socjalizmu, od lat 20. XX wieku wprowadzana z różnymi zmianami w życie przez kolejne rządy Wiatki. Zakłada ona, że społeczeństwo klasowe powinno zostać zastąpione "domem ludowym", likwidując potrzebę walki klas.

Główne zasady[]

  1. Kolektywizm. Sukces jednostki jest niemożliwy bez społeczeństwa, dlatego wspólnota jest ważniejsza od jednostki.
  2. Egalitaryzm. Wszyscy ludzie są równi, więc każdy powinien mieć takie same prawa obywatelskie, społeczne, ekonomiczne i polityczne.
  3. Redystrybucja. Państwo kieruje przepływem bogactwa tak, aby zapewnić wszystkim równy udział w dochodach, co wynika z idei kolektywizmu.
  4. Regulacjonizm. Działaność prywatnych przedsiębiorstw powinny regulować ściśle określone przepisy, wprowadzane z korzyścią dla ogółu społeczeństwa.
  5. Republikanizm. Monarchia jest sprzeczna z ideą egalitaryzmu, gdyż nikt nie rodzi się władcą.
  6. Inżynieria społeczna. Zastane stosunki społeczne są niesprawiedliwe, dlatego państwo powinno aktywnie je zmieniać.
  7. Nacjonalizm. Każdy obywatel Wiatki jest Wiatyczem, gdyż podlega tej samej umowie społecznej.

Skutki[]

Doktryna została przyjęta przez Partię Ludowo-Demokratyczną, która rządziła przez wiele lat i zbudowała we Wiatce państwo opiekuńcze, łączące wolny rynek z rozbudowanym systemem instytucji państwowych i opieki społecznej.

Mimo, że początkowo władze były konserwatywne obyczajowo, podobnie jak tradycjonalistyczne, prawosławne społeczeństwo, to w czasie rewolucji obyczajowej lat 70. doktryna "Domu Ludowego" zdołała zaadoptować niektóre nowe ideologie.

Krytyka[]

Gospodarcze rozwiązania Wiatki są krytykowane przez polityków liberalnych, których zdaniem osłabiają one potencjał gospodarczy kraju, a także uczą młode pokolenie nieróbstwa. Niektóre instytucje państwowe zostały zreformowane pod koniec lat 80., jednak ogólny kształt gospodarki został utrzymany.

Kontrowersje na arenie międzynarodowej wzbudzała polityka inżynierii społecznej. Choć miała ona dobre strony - równouprawnienie kobiet, walka z przemocą domową, analfabetyzmem, alkoholizmem itp. - to jej przejawem był też prowadzony aż do lat 70. program eugeniczny, w ramach którego poddawano przymusowej sterylizacji osoby uznawane za chore psychicznie.

Krytykowana jest także polityka wobec mniejszości narodowych, które - w myśl oficjalnej doktryny - nie istnieją (patrz zasada nacjonalizmu). Zwolennicy doktryny przekonują jednak, że zasada nacjonalizmu jedynie nakazuje traktowanie nie-Wiatyczy tak samo jak Wiatyczy, wskazując, że działają np. tadżyckojęzyczne szkoły i stacje telewizyjne. Zasada nacjonalizmu jest krytykowana także przez polityków konserwatywnych - ich zdaniem źle pojęty nacjonalizm w połączeniu z łagodną polityką imigracyjną może w dalekiej przyszłości doprowadzić do sytuacji, w której Wiatycze będą mniejszością w ich własnym kraju.

Advertisement