Imperium Poizentu - (st.-poiz. paya şanþa - 'święty kraj', arw. payžant, asur. Phoizenth, Phoizenthon, ar. Poizent) starożytne oraz średniowieczne imperium wschodnioasuryckie, którego centrum znajdowało się na obszarze Wyżyny Poizentu, gdzie obecnie położone jest królestwo o tej samej nazwie, będące ostatnią resztką dawnego mocarstwa.

Legendarne początki[edytuj | edytuj kod]

Legendarnym twórcą imperium jest postać Madianosa, protoplasty nieprzerwanej dynastii władców tego kraju, Madianidów, którego bratem był Atreos, przodek wielkiego klanu Atrydów. Gdy ostatnia grupa migrujących koczowników asuryckich dotarła na wyżynę, natychmiast podzieliła się na drobne plemiona, wzajemnie sobie nieprzyjazne, pojawił się mędrzec Sartala, pochodzący z rodu wodzów Sirdżanów, który zapragnął zjednoczyć wszystkie ludy wschodnioasuryckie. Wiedział jednak, że nie może tego dokonać, gdyż był bratankiem wodza Dargany, a także dlatego, że nie mógł mieć dzieci. Zbiegiem okoliczności na wyżynie pojawił się Madianos, który po umowie z bratem opuścił lud Zachodu, aby szukać szczęścia wśród dawnych krewnych. Sartala nie czekając długo wysłał swego sługę do wojownika, aby ten sprowadził go do jego namiotu. Obaj następnie uzgadniają o wydaniu wielkiej wieczerzy ślubnej, na którą sproszeni zostali wszyscy wodzowie, ważniejsi arystokraci oraz wszyscy ich synowie. Uczta kończy się nocną rzezią, przeprowadzoną na pijanych gościach, której to dokonali podobno najemnicy z Norgeskonu, Nangajowie, plemię gandarwijskich łuczników. Wtedy to Sartala powołuje się na stary kodeks honorowy, który posiada moc prawną, obwołując Madianosa Najwyższym Władcą Poizentu.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.