Język pelazgijski - język o niezbyt jasnym pochodzeniu, zapewne wywodzący się z czasów kultur megalitycznych. Używany w starożytności na terytoriach obu Macedonii (włączywszy kalderańską Macedonię, tzw. północną) do ok. połowy II w.n.e.

Pochodzenie i ślady języka[edytuj | edytuj kod]

Fonologia[edytuj | edytuj kod]

Gramatyka[edytuj | edytuj kod]

Rzeczowniki[edytuj | edytuj kod]

Deklinacja samogłoskowa[edytuj | edytuj kod]
Nazwa przypadka l. pojedyńcza l. mnoga
Mianownik kara karame
Subjectivus karao karameo
Ergativus karau karameu
Possessivus karazo karazun
Dopełniacz karasi karasan
Comitativus karakun karakinu
Miejscownik karabo karabai
Ablativus karati karaten
Allativus karahe karahin
Benefactivus karavi karavei
Equativus karago karagi
Abessivus karapa karapeo
Deklinacja na spółgłoskę nosową[edytuj | edytuj kod]
Nazwa przypadka l. pojedyńcza l. mnoga
Mianownik tikun tikune
Subjectivus tikuno tikuneo
Ergativus tikunu tikuneu
Possessivus tikuno tikunun
Dopełniacz tikunyi tikunan
Comitativus tikunyum tikuninu
Miejscownik tikunao tikunome
Ablativus tikunati tikunatun
Allativus tikunahe tikunahin
Benefactivus tikunavi tikunavei
Equativus tikungo tikungi
Abessivus tikunapa tikunapeo

Czasowniki[edytuj | edytuj kod]

Bezokoliczniki[edytuj | edytuj kod]
Forma dokonana Forma niedokonana Forma habitualna Forma intencjonalna (celowa) dokonana Forma intencjonalna (celowa) niedokonana Znaczenie
akkeri akkare akkauru akkaori akkaore pękać
tepuri tepare tepauru tepaori tepaore płonąć
Czasy[edytuj | edytuj kod]
  • Przeszły niewizualny
  • Przeszły wizualny
  • Teraźniejszy
  • Przyszły
  • Kondycyjny
Przeszły niewizualny[edytuj | edytuj kod]
Osoba l. pojedyńcza l. mnoga
1. teputisi teputini
2. teputike teputiki
3. teputilu teputili
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.