Conlang Wiki
Znaczniki: apiedit, VisualEditor
Znaczniki: apiedit, VisualEditor
 
Linia 3: Linia 3:
 
=== Ewolucja pisma higańskiego: ===
 
=== Ewolucja pisma higańskiego: ===
 
Ewolucja znaków przebiegała powoli i stopniowo, lecz, gdy już otrzymały swą ostateczną formę, z reguły nie ulegały poważniejszym zmianom do dziś, poza krojem (sháiji). Zależnie od wyboru kroju, co w piśmie higańskim jest bardzo ważne, można wyrazić powiązanie danego znaku np. ze sprawami urzędowymi (wairabushá), religią (lóshá), handlem ( saóshá), czy edukacją (liānmushá, dosł. "krój szkolny"). Poniżej można zobaczyć ewolucję poszczególnych znaków oraz ich krój w zależności od kontekstu użycia w danej sytuacji:
 
Ewolucja znaków przebiegała powoli i stopniowo, lecz, gdy już otrzymały swą ostateczną formę, z reguły nie ulegały poważniejszym zmianom do dziś, poza krojem (sháiji). Zależnie od wyboru kroju, co w piśmie higańskim jest bardzo ważne, można wyrazić powiązanie danego znaku np. ze sprawami urzędowymi (wairabushá), religią (lóshá), handlem ( saóshá), czy edukacją (liānmushá, dosł. "krój szkolny"). Poniżej można zobaczyć ewolucję poszczególnych znaków oraz ich krój w zależności od kontekstu użycia w danej sytuacji:
* Guàwah (transport): [[File:1234.png|thumb|311x311px]]
+
* ''Guàwah'' (transport): [[File:1234.png|thumb|311x311px]][[File:1234-0.png|thumb|286x286px]]
   
[[File:1234-0.png|thumb|286x286px]]
+
[[File:LI.png|thumb|128x128px]]
  +
''I'', ''zán'', ''li'' (regionalnie wi) (człowiek):

Aktualna wersja na dzień 21:55, 31 sie 2017

Pismo higańskie (Higān yasuì-kó/ yaze-mān)- pismo służące do zapisu języka higańskiego. urzędowe w Higanii. Rozwinęło się z pisma tzw. klinowego (kanli-mān, dosł. "odciskane/pieczętowane znaki"). Początkowo jako materiału piśmienniczego stosowano skórzane i liściane płótna, także kamień i glinę, z czasem zaczęto używać papieru, który w kraju wytwarza się od ok. II w. n.e. Historia pisma higańskiego wiąże się nierozerwalne z historią języka i jego unifikacją. Najstarsze zachowane świadectwa użycia pisma higańskiego pochodzą z XXII w. p.n.e. Wtedy służyły one prawdopodobnie jedynie do celów religijnych, zapewne wróżebnych. Z czasem zaczęto wykorzystywać je jako symbole opisujące otaczającą rzeczywistość i ok. XVIII w. p.n.e. pismo było na tyle rozwinięte, by posiadać od 2000 do 7000 znaków. Onadto istniało wtedy jeszcze wiele znaków homonimicznych, które dzięki reformom, głównie tej z VI w. p.n.e., zlikwidowano.

Ewolucja pisma higańskiego:[]

Ewolucja znaków przebiegała powoli i stopniowo, lecz, gdy już otrzymały swą ostateczną formę, z reguły nie ulegały poważniejszym zmianom do dziś, poza krojem (sháiji). Zależnie od wyboru kroju, co w piśmie higańskim jest bardzo ważne, można wyrazić powiązanie danego znaku np. ze sprawami urzędowymi (wairabushá), religią (lóshá), handlem ( saóshá), czy edukacją (liānmushá, dosł. "krój szkolny"). Poniżej można zobaczyć ewolucję poszczególnych znaków oraz ich krój w zależności od kontekstu użycia w danej sytuacji:

  • Guàwah (transport):
    1234.png
    1234-0.png

LI.png

I, zán, li (regionalnie wi) (człowiek):