Spółgłoski obuzębowe - miejsce artykulacji spółgłosek wymawianych za pomocą górnych i dolnych zębów. Zaznaczane w IPA za pomocą podwójnego diakrytyku spółgłoski zębowej. Należą do nich:

Przykłady w konlangach[edytuj | edytuj kod]

  • w języku śnikowskim jako alofony spółgłosek zębowych
  • w ahtialańskim obuzębowa wymowa podwójnego s ("ss") przeważa nad ejektywną, jak w "hımasse" [hɨ'mah̪͆ːɛ]
  • w apentulskim istnieje fikcyjny szczęk zębowy [ʭ̪̗]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.